تبلیغات
دنیا و اخرت - مطالب ابر امام حسین

فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.
مقدمه‌

قیام‌ امام‌ حسین‌ (ع) و نهضت‌ عاشورا سرلوحة‌ بسیاری‌ از نیكی‌ها، فضایل‌ و افتخارات‌ است‌. بقای‌ اسلام‌ مرهون‌ قیام‌ اوست‌ و دوام‌ آن‌ در به‌ كار بستن‌ درس‌ها، پیام‌ها و عبرت‌های‌ عاشوراست‌. یكی‌ از بزرگ‌ترین‌ درس‌های‌ آن‌، عزت‌مندی‌ و عزت‌‌مداری‌است‌. رهبر معظم‌ انقلاب‌ اسلامی‌ حضرت‌ آیت‌ الله خامنه‌ای‌ ـ دامت‌ بركاته‌ ـ معلم‌ و مفسر تاریخ‌ اسلام‌ و سیرة‌ معصومین‌ (ع) است‌، پرده‌ از راز سر به‌ مهری‌ برداشت‌ و زبان‌گویا و پیام‌ رسان‌ عاشورا شد.

هر بار كه‌ ایشان‌ دستی‌ از آستین‌ عبرت‌های‌ تاریخی‌ برون‌ می‌كنند، درهای‌گهرباری‌ می‌پراكنند. تحلیل‌ها و تفسیرهای‌ نو به‌ نو، انطباق‌ جریان‌ها و رویدادهای‌ بیش‌از هزار سال‌ پیش‌ با تحولات‌ و رخ‌ دادهای‌ امروزی‌، غبارروبی‌ از مهم‌ترین‌ حوادث ‌تاریخی‌ و دمیدن‌ روح‌ تازگی‌ در كالبد به‌ ظاهر تاریك‌ تاریخ‌ بخشی‌ از مرواریدهای‌ صدف ‌اندیشه‌ اویند.

بیش‌ از 1300 سال‌ است‌ كه‌ از عمر نخستین‌ مقتل‌ها و دست‌ نوشته‌های‌ تاریخی ‌می‌گذرد. مورخان‌ همواره‌ از حادثه‌ كربلا به‌ بزرگی‌ یاد كرده‌اند و در طول‌ تاریخ ‌برداشت‌های‌ گوناگونی‌ از آن‌ شده‌ است‌؛ گروهی‌ برداشت‌ عرفانی‌ و دسته‌ای‌ برداشت‌سیاسی‌ داشتند، جماعتی‌ آن‌ را دست‌ مایة‌ شعر و ادب‌ قرار دادند و برخی‌ آن‌ را سوژه‌ای‌هنری‌ یافتند، نقاشان‌ آن‌ را با بوم‌ و رنگ‌ صورت‌ گری‌ كردند، ارواح‌ بی‌ قرار و پر چنب‌ وجوش‌ از روح‌ حماسی‌ آن‌ استمداد جستند، قیام‌ كنندگان‌ خود را دنباله‌ رو قیام‌ خونین‌اش ‌خواندند، اهل‌ قلم‌ و منبر به‌ نقل‌ و تحلیل‌ آن‌ پرداختند و كتاب‌شناسی‌ امام‌ حسین‌ (ع) و قیام‌ او هر روز شاهد چاپ‌ و نشر اثری‌ جدید در این‌ موضوع‌ است‌. همگی‌ سخنان‌، خطبه‌ها و كلمات‌ سید الشهدا (ع) را شنیده‌، گفته‌ و نوشته‌اند، اما همه‌ی این‌ آثار، تمام‌ آنچه ‌در كربلا گذشت‌ نیست‌.

مقام‌ معظم‌ رهبری‌ در بخشی‌ از پیام‌ نوروزی‌ سال‌ عزت و افتخار حسینی [1381] فرمودند:

«امیدوارم‌ - ان‌ شاء الله - سالی‌ را كه‌ در پیش‌ داریم‌، برای‌ ملت‌ ما سال‌ اعتلای ‌مادی‌ و معنوی‌ و پیشرفت‌ در همة‌ امور كشور و سال‌ عزت‌ وافتخار باشد و هم‌ چنان‌ كه‌ حسین‌ بن‌ علی‌ (ع) مظهر عزت‌ بود و او بود كه‌ فرمود: «هیهات‌ منا الذلة‌» این‌ ملت‌ هم‌ درعرصه‌های‌ مختلف‌ نشان‌ دهند كه‌ گرد ذلت‌ بر دامنشان‌ نخواهد نشست‌ و در عزت‌ مندی ‌و عزت‌ مداری‌، پیرو آقا و سالار خود، حسین‌ بن‌ علی‌ (ع) خواهند بود.»


ادامه مطلب برچسب ها: امام حسین، اسوه، عزت مداری،  

تاریخ : جمعه 16 مهر 1395 | 04:29 ب.ظ | نویسنده : به سوی الله | نظرات

تعریف، تنویع و كاركردها

از تعالیم‌ امام‌ حسین به‌ مردم‌ این‌ بود كه‌ قدر و ارزش‌ خویش‌ را خوب‌ بشناسند و خود را در راه‌های‌ پست‌ نیندازند و خویشتن‌ را ارزان‌ نفروشند. امام‌ می‌فرمود: «لیس‌ لانفسكم‌ ثمن ‌الا الجنة‌ فلا تبیعوها بغیرها فانه‌ من‌ رضی‌ من‌ الله بالدنیا فقد رضی‌ الخیس‌؛ جان‌های‌شما قیمتی‌ جز بهشت‌ ندارد، پس‌ آن‌ را به‌ چیزی‌ جز آن‌ نفروشید، اگر كسی‌ عوض‌ خدا به‌دنیا راضی‌ شد به‌ قیمت‌ نازلی‌ خود را فروخته‌ است‌.» این‌ معنا با كرامت‌ انسانی‌ و حرمت‌جان‌ مؤمن‌ و عزت‌ نفس‌ مسلمان‌ قابل‌ توجیه‌ است‌ و بس‌.

امام‌ حسین‌ (ع) عزت‌ مندی‌ را نه‌ تنها در امور سیاسی‌، كه‌ در روابط‌ فردی‌ و اجتماعی‌ نیز به‌ مسلمانان‌ می‌آموخت‌. او عزت‌ را حتی‌ برای‌ فقیر و نیازمند می‌خواست‌ و نیاز را توجیه‌ گر ذلت‌ پذیری‌ و خدشه‌ دار كردن‌ عزت‌ نفس‌ مسلمان‌ نمی‌دید و راه‌ حفظ ‌عزت‌ و كرامت‌ نفس‌ را نیز در زمان‌ نیازمندی‌ به‌ آنان‌ می‌آموخت‌.

مردی‌ از انصار خدمت‌ امام‌ حسین‌ (ع) آمد تا چیزی‌ از ایشان‌ درخواست‌ نماید. حضرت‌ به‌ او فرمود: ای‌ برادر انصاری‌! خویشتن‌ را از ذلت‌ درخواست‌ حفظ‌ كن‌ و احتیاج‌ خود را در رقعه‌ای‌ بنویس‌ كه‌ - انشاء الله - چیزی‌ از ما دریافت‌ خواهی‌ نمود كه‌ شاد شوی‌. سپس‌ مرد انصاری‌ برای‌ حضرت‌ نوشت‌: یا ابا عبدالله، فلان‌ شخص‌ پانصد دینار از من‌طلب‌ دارد و برای‌ بازپس‌ گرفتنش‌ اصرار بسیار می‌ورزد، با او صحبت‌ بفرمایید تا مدتی‌ كه‌چیزی‌ به‌ دستم‌ بیاید مهلت‌ دهد. همین‌ كه‌ حضرت‌ رقعه‌ وی‌ را خواند، وارد منزل‌ شد وكیسه‌ای‌ بیرون‌ آورد كه‌ مبلغ‌ یك‌ هزار دینار در آن‌ بود. حضرت‌ به‌ وی‌ فرمود: از پانصد دینار آن‌ بدهی‌ات‌ را بپرداز و با پانصد دینار باقی‌ مانده‌، امور زندگی‌ات‌ را رو به‌ راه‌ كن‌ وهیچ‌ گاه‌ انتظار رفع‌ نیازمندی‌ نداشته‌ باش‌، مگر از سه‌ شخص‌: مردی‌ با ایمان‌ ومتدین‌، یاشخصی‌ جوانمرد، یا مردی‌ شریف‌ و دارای‌ اصل‌ و نسب‌.

اما مرد با دین‌ و ایمان‌ از ترس‌ دینش‌ تو را نا امید نمی‌سازد. امام‌ شخص‌ جوانمردنیز از جوانمردی‌ خود حیا می‌كند كه‌ تو را رد نماید و افراد اصیل‌ و نجیب‌ می‌دانند كه‌ توبرای‌ بر آمدن‌ نیازت‌ آبروی‌ خویش‌ را در گرو احسان‌ او گذاشته‌ای‌، نجابت‌ او نمی‌گذارد كه‌دست‌ خالی‌ برگردی‌ و روی‌ تو را به‌ زمین‌ نخواهد انداخت‌.

درخواست‌ كردن‌ یعنی‌ سرفرود آوردن‌ نزد دیگری‌ و این‌ با روح‌ عزت‌ مسلمانی‌سازگار نیست‌. امام‌ (ع) نمی‌خواهد مؤمنین‌ حتی‌ برای‌ رفع‌ نیازهای‌ مشروع‌ خویش‌ تن‌ به‌خواری‌ بدهند.

از تعالیم‌ امام‌ حسین به‌ مردم‌ این‌ بود كه‌ قدر و ارزش‌ خویش‌ را خوب‌ بشناسند و خود را در راه‌های‌ پست‌ نیندازند و خویشتن‌ را ارزان‌ نفروشند

آن‌ حضرت‌ بخشش‌ را سبب‌ آقایی‌ و بزرگواری‌ و بخل‌ ورزیدن‌ را خواری‌ و پستی‌ برمی‌شمرد. از كارهایی‌ كه‌ موجب‌ پوزش‌ و عذرخواهی‌ می‌شود بر حذر می‌كرد و آن‌ را نشانة‌خواری‌ می‌دانست‌. كسی‌ كه‌ بخواهد پیوسته‌ به‌ جهت‌ كارهای‌ خلاف‌ خود عذر بخواهدنمی‌تواند سربلند و عزیز نزد مردم‌ باشد. عزت‌ و عزت‌ مداری‌ در میان‌ مردم‌ و اجتماع‌ تابدان‌ حد نزد سرور آزادگان‌ اهمیت‌ دارد كه‌ مرگ‌ با عزت‌ را بهتر از زندگی‌ با ذلت‌ و خواری‌می‌دانست‌. هم‌ چنین‌ سفارش‌ می‌فرمود كه‌ از كسانی‌ كه‌ به‌ عزت‌ و آبروی‌ مردم‌ متعرض‌می‌شوند و آبروی‌ مردم‌ برای‌ او اهمیتی‌ ندارد سعی‌ كن‌ كه‌ تو را نشناسد و از او دوری‌گزین‌.

امیر المؤمنین‌ (ع)، از فرزندش‌ حسین‌ (ع) پرسید: فرزندم‌! بزرگواری‌ در چیست‌؟حضرت‌ فرمود: نیكی‌ به‌ فامیل‌ و به‌ دوش‌ گرفتن‌ بار خسارات‌ آنان‌.

از آن‌ حضرت‌ پرسیدند: پستی‌ در چیست‌؟ فرمود: پستی‌ انسان‌ در آن‌ است‌ كه ‌خویشتن‌ را حفظ‌ نماید و عیال‌ خود را تسلیم‌ ناملایمات‌ و خطرها كند.

امام‌ حسین‌ (ع) راه‌ عزت‌ ابدی‌ را تنها در راه‌ اطاعت‌ خداوند می‌دانست‌ و بر این‌موضوع‌ تأكید دارد كه‌ كسی‌ كه‌ تصور كند عزت‌ را می‌تواند با كسب‌ رضایت‌ و خشنودی‌مردم‌ به‌ بهای‌ خشم‌ و غضب‌ خدا به‌ دست‌ آورد در اشتباه‌ است‌:

«هر كس‌ كه‌ رضایت‌ الهی‌ را با غضب‌ مردم‌ بخرد خداوند او را از مردم‌ بی‌ نیاز سازد و هر كس‌ رضایت‌ مردم‌ را با غضب‌ الهی‌ بخرد خداوند او را نیازمند مردم‌ سازد.»

این‌ كلام‌ بدین‌ معنا است‌ كه‌ بنده‌ تا بندگی‌ نكند و خدا را قدرت‌ مطلق‌ نداند و سرتعظیم‌ بر آستان‌ جلال‌ و جبروت‌ خدا فرو نیاورد نتیجه‌ای‌ جز ذلت‌ پذیری‌ دیگران‌ نخواهد داشت‌. عزت‌ تنها از آن‌ خدا است‌: ان‌ العزة‌ لله جمیعا.

از همین‌ رو است‌ كه‌ امام‌ حسین‌ (ع) در نماز شب‌ خود از خدا این‌ چنین‌ می‌خواهد: «اللهم‌ انا نعوذ بك‌ أن‌ نذل‌ و نخزی‌؛ خدایا به‌ تو پناه‌ می‌بریم‌ از این‌ كه‌ ذلیل‌ و خوار شویم‌»

بر این‌ اساس‌ امام‌ حسین‌ (ع) راه‌ حصول‌ عزت‌ و كرامت‌ نفس‌ را تنها با اعتراف‌ به‌ذلت‌ و عجز و فقر در پیشگاه‌ الهی‌ و اعتراف‌ به‌ مجد و عظمت‌ و عزت‌ خداوندی‌ می‌داند.دعاها و مناجات‌ آن‌ حضرت‌ مشحون‌ از این‌ دو مطلب‌ است‌: «فلك‌ الحمد و المجد و علوالمجد یا ذاالجلال‌ و الاكرام‌»، در فرازی‌ از دعای‌ عرفه‌ این‌ چنین‌ خود را در پیشگاه‌ الهی‌معرفی‌ می‌كند: «یا مولای‌ فها أنا ذا بین‌ یدیك‌ یا سیدی‌ خاضعا ذلیلا حصیرا حقیرا؛ ای‌مولای‌ من‌، در پیشگاه‌ تو سرافكنده‌ و ذلیل‌ و عاجز و ناچیز و كوچكم‌. و نیز «الهی‌ ذلی‌ظاهر بین‌ یدیك‌؛ خدایا! این‌ ذلت‌ و خواری‌ من‌ است‌ كه‌ در پیشگاه‌ تو آشكار است‌ و نیزاعتراف‌ به‌ ذلت‌ و درخواست‌ عزت‌ فراز دیگری‌ از دعای‌ عرفه‌ است‌: «یا من‌ دعوته‌ ذلیلا فأعزنی‌؛ ای‌ آن‌ كه‌ می‌خوانمش‌ در حالی‌ كه‌ (در برابرش‌) ذلیل‌ و خوارم‌ پس‌ به‌ من‌ عزت‌كرامت‌ فرما.»

اما این‌ اعتراف‌ به‌ كوچكی‌ و حقارت‌ و خود را هیچ‌ انگاشتن‌ در برابر آن‌ عظمت‌ وقدرت‌ مطلق‌ عین‌ عزت‌ و عزت‌ مندی‌ است‌. امام‌ حسین‌ (ع) در فرازی‌ دیگر از دعای‌ عرفه‌ جمع‌ این‌ دو را به‌ بهترین‌ وجه‌ بیان‌ كرده‌ است‌: «الهی‌ كیف‌ أستعز و فی‌ الذلة‌ أركزتنی‌ أم‌ كیف‌ لا أستعز و الیك‌ نسبتنی‌؛ خدایا چگونه‌ دعوی‌ عزت‌ كنم‌ و حال‌ آن‌ كه‌ مرا(به‌ حكم‌ بندگی‌) در ذلت‌ نهاده‌ ای‌ و چگونه‌ دارای‌ عزت‌ نباشم‌ در صورتی‌ كه‌ نسبت‌ بندگی ‌به‌ تو دارم‌.

این‌ معنا را مولای‌ متقیان‌ و امیر مؤمنان‌ علی‌ (ع) در كلام‌ گهربار خود این‌ چنین ‌بیان‌ كرده‌ است‌: «الهی‌ كفانی‌ فخرا أن‌ تكون‌ لی‌ ربا و كفانی‌ عزا أن‌ أكون‌ لك‌ عبدا؛ خدایا مرا فخر همین‌ بس‌ كه‌ تو پروردگار منی‌ و عزت‌ من‌ همان‌ كه‌ بنده‌ تو هستم‌.»

آری‌ آن‌ كه‌ خود را عبد خواند عزیز شد. عبودیت‌ توجه‌ به‌ عظمت‌ و جلال‌ و جبروت ‌معبود است‌ كه‌ توجه‌ به‌ این‌، تقوا را به‌ دنبال‌ خواهد داشت‌ و بنده‌ را از معصیت‌ باز می‌دارد واین‌ مرحله‌ اوج‌ عزت‌ و عزت‌ مندی‌ انسان‌ است‌. «لا عزت‌ أعز من‌ التقوی‌؛ هیچ‌ عزتی‌ به ‌مرتبة‌ عزتی‌ كه‌ از تقوا حاصل‌ می‌شود نیست‌.» عزت‌های‌ دیگر صوری‌ و زودگذر است‌. از اشعار امام‌ حسین‌ (ع) است‌ كه‌ در این‌ باره‌ می‌فرماید:

أیعتز الفتی‌ بالمال‌ زهواو ما فیها یفوت‌ عن‌ اعتزاز

آیا جوان‌ می‌خواهد با ثروت‌ به‌ عزت‌ و افتخار برسد درحالی‌ كه‌ هر آنچه‌ در آن‌ است ‌عزتش‌ از دست‌ می‌رود. اینها عزت‌ نیست‌. آن‌ كه‌ عزت‌ حقیقی‌ می‌خواهد باید به‌ عزت ‌ذاتی‌ وصل‌ شود تا عزتش‌ باقی‌ بماند. باز در فراز دیگری‌ از دعای‌ عرفه‌ می‌خوانیم‌: «یا من‌خص‌ نفسه‌ بالسمو و الرفعة‌ و أولیاؤه‌ بعزه‌ یعتزون‌؛ ای‌ آن‌ كه‌ ذات‌ خود را به‌ علو مقام‌ ورفعت‌ مخصوص‌ گردانیدی‌ و دوست‌ دارانت‌ را به‌ عزت‌ خود عزیز ساختی‌.»

این‌ عزت‌ را كسی‌ نمی‌تواند زایل‌ كند، زیرا جلوه‌ای‌ از عزت‌ خداوندی‌ است‌. این‌چنین‌ است‌ كه‌ امام‌ عزت‌ مندانه‌ و با صلابت‌ در برابر معاویه‌ ایستاده‌ است‌.


ادامه مطلب برچسب ها: امام حسین، Moharam95،  

تاریخ : پنجشنبه 15 مهر 1395 | 10:27 ق.ظ | نویسنده : به سوی الله | نظرات

دعوای امام حسین و یزید سر یک زن 


حقایقی در مورد ماجرای دعوای امام حسین و یزید سر یک زن از زبان استاد دانشمند. لطفا این کلیپ رو به کانالتون اضافه کنید تا همه ببینند. خواهش می کنم تا آخر ببنید حجمشم خیلی کمه.

[http://www.aparat.com/v/QSWde]


چرا غذای امام حسین این قدر خوشمزه است؟!؟! 


امام حسین: چیزی را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد.

[http://www.aparat.com/v/du7s1]



طبقه بندی: کلیپ ها، 
برچسب ها: امام حسین و یزید، امام حسین،  

تاریخ : یکشنبه 15 فروردین 1395 | 11:23 ق.ظ | نویسنده : به سوی الله | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • حریم علم